[vc_row full_width=”stretch_row_content” gap=”10″][vc_column][vc_column_text]

وقت غذای خوب!

Good food time!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row full_width=”stretch_row_content” gap=”10″][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”2018″ img_size=”medium” alignment=”right” css_animation=”left-to-right”][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text]

از گذشته های دور تا به امروز تغذیه به عنوان یکی از نیازهای اولیه انسان بشمار می آمده است. از زمانی که پا به این کره خاکی نهاد و به او گفته شد که از نعمت های الهی استفاده کند، از خوردنی هایش بخورد و از نوشیندی هایش بنوشد اما به اندازه و آنگونه که خواسته شد؛ تا به امروز که وسعت و محدوده خوردنی ها به سبب کشف قاره ها و نقاط دوردست و از سویی دیگر به یمن ترکیب مواد خوراکی مختلف، به شدت تحت تاثیر مساله ای به عنوان جهانی سازی و جهانی شدن تبدیل گشته است.

در این مسیر، ابتدا آدمی در آن زمان و تا به امروز و من و شما و ما بخاطر این نیاز اولیه متحمل رنج ها، مرارت ها و سختی های زیادی شده ایم. چرا که در طول هزاران سال، مواد اولیه مختلفی را امتحان کرده، کشت و فرآوری نموده و از تجربیات و آزمون های خود نتیجه و یا خطاهایی دیده، روشهای متنوعی برای طبخ خوردنی ها ابداع نموده است. اما گستره این تغییرات، امروز انسان را وادار به استفاده از علم و هنر به صورت توأمان، همراه با آشپزی و طباخی کرده است. به شکلی که علم تغذیه از یکسو و هنر آشپزی و غذا آرایی و سفره آرایی از منظری دیگر، و تست و چالش ذائقه ها و طعم های مختلف از جهتی دیگر، تنوع استفاده از نعمتهای الهی را دهها و شاید صدها برابر کرده است!

[/vc_column_text][vc_column_text]

حال با این اوصاف، چرا باید «وقت غذای خوب» و نه «وقت غذای خوشمزه» یا «وقت غذای زیبا» و … باشد؟!

شما چه فکر میکنید؟!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]